We worden wakker

De kruidentincturen die ik afgelopen seizoen maakte staan in de kast. Dat voelt fijn. We kunnen samen weer een hele tijd vooruit. De tuin is aan kant, voorbereid op de wintermaanden. Het blad dat op het versgezaaide gras valt hark ik de border in om daar als humus te dienen. Heerlijk om zo mee te bewegen met de natuurlijke ritmes.

 

Maar het is dit najaar alsof ik mijn adem inhoud, alsof ik wacht op het vallen van de bladeren. De natuur houdt ook haar adem in. Met iedere zucht van Moeder Aarde vallen er een paar blaadjes op de grond, maar de herfststormen blijven nog uit. Het is stil. Ook in mij. In alle windrichtingen.

 

Door het donker naar het licht

Ik verwacht grote veranderingen. Ik zie ze bij de mensen op mijn pad, in de praktijk, in de wereld. Mensen zijn massaal in verwarring: waar brengt het leven me naartoe? Wat ligt er voor me? Onzekerheid, eigenwaarde, angsten...ze hebben ons bezocht de laatste weken...maanden... Maar we worden niet gek, we worden wakker.

 

Het maakt mij blij, enthousiast. Dat zal je misschien verbazen. Maar ik hou nou eenmaal van beweging en van transformatie. Als er uitdagingen op je pad komen dan betekent het dat je eraan toe bent om ze te transformeren. Ik zie het pad (van een ander) vaak helder voor me en creëer een ruimte waarin iemand het zelf gaat ontdekken en zien. Dan mag je er doorheen. Eerst door de weerstand, dan door de rommel en dan door het geboortekanaal om uit te komen bij het licht in jezelf. Aan jou om het te doen. Aan jou om daarbij hulp te vragen, te aanvaarden als dat nodig is.

 

Oermoeder

In de stilte van vandaag vind ik een diep verlangen. Ik voel in mij de oermoeder die vrouwen hun kracht wil laten herontdekken. Hun vruchtbaarheid, hun kiemkracht, hun onvoorwaardelijke liefde voor het leven. Het raakt me om te zien dat veel vrouwen die magische oerkrachten in zichzelf niet meer kunnen voelen. En echt, iedere vrouw heeft het in zich. Iedere vrouw heeft de magische creatiekracht in zich.

 

Het is bijzonder (en onverwacht!) te zien dat er juist jonge meiden (7-14 jaar) in mijn praktijk aanschuiven. Zij staan aan het begin van hun vruchtbare leven. Zij kunnen nu de basis helen, in hun kracht als vrouw-to-be gaan staan. Het is eigenlijk een fantastisch moment om je voor te bereiden op het vrouw-zijn. Een moment waar ik graag bij ben, want het is zo'n cadeau om ze te zien groeien in hun zelfvertrouwen. Ik wil er graag bij zijn als ze die basis in zichzelf versterken. Zodat ze in zichzelf gaan geloven en ze zichzelf leren waarderen. En de moeders groeien mee met hun dochters. En krijgen als bonus een nieuwe kijk op hun power-meissies!

 

Dit wilde ik even kwijt. We staan aan het begin van een hele nieuwe periode van hervonden eigenwaarde en verbinding. Laten we er samen in stappen, doorheen gaan...zodat we gezamenlijk opnieuw geboren kunnen worden in ons eigen licht. 

 

❤️ Cindy