Seedcycle

Wanneer de hommeltjes, vlinders en bijtjes hun werk hebben gedaan, wanneer de voorbijgangers hun neus eraan op hebben gehaald (en dan bedoel ik dat dat betekent dat ze ervan genoten hebben) en de wind de blaadjes hebben meegenomen…dan begint een intern proces. In een soort plantenonderbewustzijn (lees: voor ons niet zichtbaar) vormen de zaadjes zich in hun veilige moederschoot. En pas als het zaad rijp is vindt het zijn weg naar buiten als een geboorte, een openbaring…een nieuw leven.

 

Daar is niks van toeval bij. Niks. Als je de zaaddoosjes van de klaproos bijvoorbeeld bekijkt, dan zijn ze eerst groen en helemaal gesloten. Vervolgens drogen ze in en als laatste gaat het prachtige mutsje een klein stukje open. Bij een flinke zucht wind buigt de steel en de zaadjes rollen eruit en op de grond. Uiteindelijk valt de hele plant op de aarde om daar zijn voedingstoffen, zijn laatste restjes, met de aarde te delen en daar vinden de achtergebleven zaadjes hun weg naar de schoot van moeder aarde. Daar groeien ze het volgende seizoen op tot peuters, kleuters, puberplantjes met te veel testosteron waardoor ze onverstaanbaar zijn voor de naar nectar snakkende bijtjes en andere nectar-snuivers zijn…om zo weer in hun midlife en afterlife te belanden…onvermijdelijk…onverbiddelijk…

 

Het is de eindeloze cyclus waar wij mensen ook aan mee doen. We kunnen niet anders. Wij zijn ook natuur. Hoe maakbaar we soms ook denken te kunnen zijn. Not.

 

Het is de cyclus waar we in deze vaak te maakbare wereld best iets aan kunnen bijdragen. Heel simpel. Je vindt het hele jaar door zaad van welke plant dan ook. De één rijpt in april al, de ander in het najaar. Ook in dat opzicht verschillen wij mensen niet zo van ‘die natuur buiten ons’. Knip wat zaaddoosjes af en als je onderweg bent op de fiets of te voet, strooi dan eens wat uit in een berm. Mijn part hup, zo dat hele zaaddoosje in één mik. Wel liefst iets van de berm af zodat de gemeentemaaier ze niet al weggevaagd heeft voor ze een kans hebben gehad. 

Toen ik mijn webwinkel Nanaaja nog runde, stuurde ik met iedere bestelling een zakje bloemenzaad uit eigen tuin of berm mee. Met een korte aanwijzing, de vraag...een smeekbede, om de inhoud ergens uit te strooien. Want zaad geeft plantjes en plantjes geven zaad. Zo simpel zo’n Seedcycle. Toen nog vooral met het doel meer kopjes thee te kweken ;-)

 

Nu stel ik je weer die vraag, zo'n smeekbede...spread the seeds!!

Reactie schrijven

Commentaren: 0

Schrijven is een passie van mij. Net als kruiden, de natuur, de cyclus van de dag, het jaar, een leven en vormgeven. Lees hier mijn blogs over mijn wandelingen in de natuur, mijn gesprekken met de natuur en met de kruiden. 

> naar blog

Contact

Als je vragen hebt stuur me dan gerust een e-mail of bel me op 06-42846091.

 

 

Social Media

Volg Kruidenkind ook op Instagram

Chat via Messenger

of deel mijn verhaal via: