Kleefkruid verteld

Kleefkruid kiest er zelf voor om zo kleverig te zijn dacht ik toen ik haar bekeek om tinctuur te maken. Ik moet om ze lachen. Nog net niet in bloei hangen ze nu al plakkerig door elkaar heen. Wat een bende eigenlijk.

 

Wel een meter hoog, één kluwe. Maar ze zegt: alleen zou ik tegen de grond liggen.

 

En ja, de stengels lijken sterk maar breken snel. Dus toch wel weer slim om met zovelen bij elkaar te gaan staan tussen de bomen en andere kruiden. 

 

Ze verteld: “daar waar je steun zoekt bij anderen, helpt ik je om je wat meer in je eigen systeem te komen. In jouw eigen gevoel. Ik geef je meer stevigheid. Ook in deze tijd van grote transformatie.” 

 

Ze ruimt je systeem op via de lymfe en de nieren wat je terugziet bij je huid. Ach, zoals bij alle kruiden...ze doet zoveel. Ze heeft zoveel. 

 

De tinctuur gaat de kast in (om te trekken) en ik neem wat extra kruid mee om er zalf van te maken. Vol binnenpretjes wandel ik terug naar huis. Wat hou ik toch van Moeder Aarde en al haar kinderen. 

 

💚 Cindy