De strijd waarvan ik weet dat ik die ga winnen

Het raakt me diep als ik om me heen kijk. Hoe we met elkaar, met de natuur, met onszelf omgaan. Als ik de paniek in de ogen van mensen zie wil ik roepen, het uitschreeuwen: hier is het licht! Kijk, het is er al! Maar iedereen heeft een eigen pad en kiest zelf. Ik kan roepen maar niet iedereen hoort het. Zo gaat dat. Niet iedereen wil het horen. En dat mag. Maar oh, wat verlang ik naar die nieuwe wereld waarin liefde voor elkaar en voor alles wat leeft de basis wordt van ons leven hier op aarde. En wat zou het fijn zijn als we het punt bereikt hebben dat het merendeel ook hiervoor kiest. Bewust.

 

Want ik weet niet hoe het met jou is, maar ik ben soms zo klaar met alles. Moe eigenlijk. Van de media, politiek, praatprogramma’s, publieke opinies die plots iedereen lijkt te hebben. Zo negatief. Wel of niet, voor of tegen, zwart of wit, pannenkoeken of patat. Iedereen moet ineens een mening hebben. Ook ik als het aan anderen ligt. Mensen kijken ineens teruggetrokken vanuit hun eigen angsten, argwanend, bang. Daar wil ik niet zijn! Ik wil ze knuffelen en zeggen dat het goed komt. 

 

Maar ik ben ook mens. Dus ik ben daar wel eens te vinden. Ik ben namelijk niet immuun voor die negativiteit. Dus ben ik er wel bij, maar om het te transformeren waar ik kan. In mezelf en, als ik mag, begeleid ik anderen in dat proces. Bewust erbij aanwezig zijn. Dat is in mijn optiek het enige zinvolle om te doen. Dat brengt ons weer bij onszelf. Daar hebben we geen meningen, maar dan weten we wat waar is voor onszelf. Als iedereen haar/zijn innerlijk werk zou doen dan ziet de wereld er binnen no time anders uit. Lichter.

 

We hebben altijd de keus: angst of Liefde. Ik kies Liefde. En wat kies jij? Ben je je bewust van de keus? Liefde is de kracht die ons heeft gemaakt. Dat is wat we zijn. Onze essentie. De Aarde koos deze weg van Liefde lang geleden en ze nodigt ons uit om met haar mee te gaan. Naar het Licht. Naar vrede. Naar de wereld die op ons wacht als we samen door deze donkere dagen heen zijn bewogen. Een wereld die we ons allemaal wel kunnen voorstellen, maar waar we bijna niet meer in durven geloven. Want deze dagen zijn donker. Het lijkt het Licht over te gaan nemen. Maar het is anders, alles wordt juist zichtbaar gemaakt door het Licht. We zien plots de schaduwen. En het is veel. Too much to bear zo af en toe. Maar we moeten volhouden. 

 

Je zou er gek van kunnen worden. Niet doen! In mijn optiek probeert de kant van angst ons daar te houden, in angst. Je kunt ‘ze’ onder vele noemers plaatsen, maar dat doe ik bewust niet. Ik heb er geen oordeel over, het is onderdeel van het grotere plan. Angst is angst en wat bij jou angst oproept is wat ik daar dan mee bedoel. De één wordt bang van dit de ander van dat. Het is net als met stress. Dat is ook voor iedereen anders. Het doel van deze tijd is dat alle diep begraven thema’s in ieder van ons opgeruimd worden. Daar waar het jou raakt heb jij je werk te doen. Dat kun je zelf doen. Alleen al door het aan te kijken. En de gebeurtenissen in je leven zijn de triggers om je te wijzen op dat wat er nog in jou opgeruimd wil worden. Het gaat je helpen zodra je dat inziet.

 

Open je hart. Zie het licht ook in anderen zodat ze het ook in zichzelf kunnen gaan herkennen. Terwijl ‘ze’ deze trillingen van angst aan het uitrollen zijn groeit het Licht om ons heen. En weet: ook ‘zij’ hebben in hun hart een kern van licht. Zij namen deze taak op zich om jou en velen wakker te maken in deze tijd. Wees dankbaar voor de kans die je nu krijgt om te groeien. En pak die kans ook.

 

DOOR DE POORT

De beweging waar we nu inzitten, individueel en ook collectief is dat we van de angst naar liefde gaan. Van 3D naar 5D. Waarbij 4D de poort is op de plek van je hart. We stappen samen door de poort van Licht. We zitten er al een tijdje in en steeds meer mensen gaan het inzien. Dat dit een tijd van grote transformatie is. En er is geen weg terug. Het enige verschil dat wij nu kunnen maken is het tempo waarin het zal gebeuren.

 

We kunnen ons innerlijk werk doen en we kunnen luisteren naar elkaar. Er voor elkaar zijn. Onze harten openen voor de ander. Er komen lage trillingen van angst en onderdrukking in ons naar boven. Hele oude en diepe lagen mogen gezien en opgeschoond worden. En dat valt soms echt niet mee. Maar ik hou vol. Want dat wil ik. En dat kan ik. Want ik weet waar ik naartoe wil. En jij kunt dat ook. En ik weet inmiddels dat het dan steeds lichter wordt. 

 

Al ons hele leven lang zien we hoe de natuur het ons heeft voorgeleefd. Ik schreef het in mijn laatste nieuwsbrief: DE NATUUR LAAT ONS ZIEN DAT AL HET NIEUWE AL AANWEZIG IS. In de knop zit de bloem, in de bloem zit het zaad, in het zaad zit de nieuwe bloem. En zo ook bij ons mensen. Het nieuwe is er al.

 

HET ONVERMIJDELIJKE LICHT

Nog steeds vind ik het ongelooflijk spannend wat er allemaal gebeurt. Dit jaar was een topjaar te noemen voor mijn angst! Kan ik ooit wel weer lopen, dansen, spelen met mijn dochter? In wat voor wereld groeit zij op? Zijn mijn dierbaren veilig? Wat mag ik nog zeggen? Wie mag ik zijn? Hoe kan ik mijn werk nog doen? Ik heb het zeker gevoeld, die angst. Maar niet om de angst te worden! Maar om het om te toveren naar Liefde. Om het in het licht te zetten en te transformeren. Adem in. Adem uit. Overgave. Vertrouwen. 

     

En ook in positieve zin want ik heb het licht al gezien. Het is niet meer af te wenden. Het doel is al bereikt. Ik zag het beeld voor me van een scherm waar we met z’n allen naar kijken, een soort van ‘Truman Show’. En ik zag achter dat scherm een bal van licht en een donkere bal. Er zijn steeds meer mensen die nu wakker worden en voorbij ‘het scherm’ kunnen kijken (het scherm van de media, politiek, wat er in de wereld gebeurt, wat ons verteld wordt en dat waarvan we generaties lang dachten dat het de waarheid was). Veel mensen zien vooral de donkere bal. De bal van verdeel en heers om het zomaar te noemen. Deze lijkt ineens gigantisch en we voelen ons er ongelooflijk door misleid. Boosheid, woede, wrok, eeuwenlange onderdrukte emoties komen bij alle zielen die dat zien nu naar boven. Ze staan op en willen die betere wereld waar we recht op hebben. Ze gaan in gevecht met die donkere bal. Velen zijn overtuigd dat er een duistere agenda zit achter dat wat we moesten geloven. Dat is één waarheid. Het is de projectie die we nodig hebben om door het donker in onszelf te gaan. Het dient ons. Als je dat ziet heb je al een grote stap gezet.

 

Wat nog niet alle mensen lijken te zien is die andere bal. Een enorme bal van Licht en Liefde. Het is groter aan het worden met iedere ziel die zich erbij aansluit. Het danst om de donkere bal heen en ernaast en voor, achter, boven, onder en zelfs erdoorheen. Als je dat licht niet ziet denk je dat het duister omvergeworpen dient te worden. Alsof de nieuwe wereld daarachter verscholen ligt. En dat we er dus de strijd mee moeten aangaan. Dat hoeft niet. Het enige wat we kunnen en moeten doen, is opruimen wat erin onszelf aan donker aangeraakt wordt. Zodat we steeds meer geopend worden voor dat grote Licht dat er allang is. En nu ik het genoemd heb kun je het Licht zien/voelen. Het is er en gaat niet meer weg. Net als met zo’n illusieplaatje: je kunt het niet niet meer zien. Dit is de enige strijd waarvan ik weet dat ik die ga winnen. De innerlijke strijd. Met mezelf. ....

 

WE ZIJN ER VOOR ELKAAR

Dat wil ik delen. Zodat het in jou iets aan kan raken. Waardoor je misschien weer een opening ontdekt in jezelf. De bal van Licht gaat zien. Dat je je open kunt stellen voor een betere wereld. Zodat je je misschien los kunt gaan maken van de angst die nu zo groot lijkt (lijkt!) te worden. En zodat je weet dat je altijd een keus hebt. We kunnen deze tijd die bij ons allemaal van alles losmaakt gebruiken om te groeien in ons bewustzijn. Het is een uiterst vruchtbare tijd. En we komen allemaal onze donkere delen tegen. Het is de humus voor Moeder Aarde. Dus laat het gaan. We moeten elkaar wakker houden voor het Licht in onszelf. En troosten. Omarmen. Liefde sturen.

 

Ik sluit me voor niets en niemand af. Niet voor jou. Niet voor een mooi en liefdevol gesprek van hart tot hart. Dat is altijd welkom. Jij bent altijd welkom. Heel graag zelfs! Vooral als het gaat over hoe we hier samen zo gezond en volwassen mogelijk doorheen komen. Hoe we elkaar kunnen helpen. Dit is echt een hele intense tijd voor velen. En uiteindelijk willen we allemaal hetzelfde: onze liefde voor elkaar en met elkaar delen. We kunnen elkaar hierin ondersteunen, doorgeven wat we zelf inmiddels geleerd hebben. 

 

Dit is het moment waarop we gewacht hebben.

Wij zijn degenen waar we op gewacht hebben.

We kunnen tot zoiets moois uitgroeien.

Een enorme stap zetten in ons bewustzijn.

 

 

💚 Cindy